Het absolute en geometrie.

 

Hoe zouden we vanuit het “niets”, een “iets” / dit stoffelijke heelal, onze geest enz. kunnen verkrijgen ? Wat is het meest fundamentele begin, de kern, de oorsprong, het authentieke, van alles wat er is ? Geometrie leidt ons tot het antwoord op deze eeuwen oude vraag van de mens. Geometrie was er al voordat er iets van materie of creatieve intelligentie zichtbaar of merkbaar was. Het leidt ons tot het absoluut mogelijke begin, het “niets”, ongeacht of we dit geheel kunnen begrijpen.

 

Het “niets”, is het absolute beginsel van dát wat er Is. We kunnen er bepaalde kenmerken aan geven, zoals de naakte waarheid /enkelvoudig / eenheid / uniek / zichzelf / authentiek / openheid en.....meest evenwichtige toestand.

     Buiten het niets, “is” er alleen niets. Het spiegeld zichzelf. Dus je kunt je ahw. nergens achter verstoppen, iets schuil of vaag houden, iets anders ervan maken enz. ( vergelijk dit alvast eens met het "ego" ).

Door de “kermis” in deze materiële wereld / de uiterlijke schijn, heeft de mens zijn authentieke zelf, steeds minder in beeld en speelt uiteindelijk zelf de “kermis”. Maar dat wil niet zeggen dat het “ware” dan ook niet meer bestaat. Het pure, authentieke kind (integere jongetje en meisje tegelijkertijd) / de eerste directe creatie vanuit de tijdloze ziel, Is er altijd. Ook als de mens het geheel verloochend / met verstandelijke praatjes overstemd / zijn ego de werkelijkheid niet wil erkennen en de baas van het leven wil zijn.

 

Het absolute niets, is dát wat het is, de waarheid van zichzelf en kan dit ook alleen maar naar buitentoe uitstralen en niet zichzelf verborgen houden achter "iets”. Het niets is waarachtig en kan zich dus niet voor iemand (extra) gaan bewijzen, anders zou het meteen niet meer absoluut waar zijn. Dat de mens zich in de illusie hult van een ego-schijnpersoon, onafhankelijk van zijn ziel wil zijn, is geheel zijn eigen dwaling, waar alleen  hij-zelf ( zonder hulp) uit kan komen.

       De absolute waarheid straalt zich met ontelbaar veel stralen naar buitentoe uit, omdat er simpelweg niets is ( behalve zichzelf ) waarvoor het zich verborgen zou kunnen houden. Nemen we 1 straal in ogenschouw, dan dient zich meteen de meest evenwichtige ( kenmerk van het niets)  tegenovergestelde (2de) straal aan. Gaan we verder met de 3de straal en diens tegenovergestelde straal, dan neemt deze ook de meest evenwichtige positie is, en dat is “haaks” op de 1ste en 2de straal. We zien nu feitelijke een kruis. Was er een andere mogelijkheid of ligt deze meest evenwichtige, eenvoudige, positie wetmatig vast, wetende dat het “niets” ook absolute evenwicht, eenvoud, inhoud ? .......Het ligt 100% vast. Een vijfde straal met diens tegengestelde straal ligt het meest evenwichtig haaks op de 4 andere stralen. We krijgen dan het 3D-kruis wat we in de wiskunde kennen als de x,- y,- z-as. Zou er "tijd" nodig zijn om dit 3D-kruis te vormen, of is het er meteen of altijd al geweest ? Zijn wij mensen de enige in het heelal die dit 3D-kruis kennen of kent men dit ook op alle andere planeten ? …... Zie hierbij deze “ufo sighting” voor de beeldvorming.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Stellen we een bepaalde grens aan de lengte van de 6 stralen en verbinden we de uiteinden, dan herkennen we de geometrische vorm van de “octaëder”. Op dezelfde manier van evenwichtige stralen t.o.v. elkaar, vormen zich in eerste instantie ook de tetraëder, kubus, icosaëder en dodecaëder. Vormen bekend onder de naam "platonische"  lichamen. Deze vormen hebben allen het opmerkelijke kenmerk dat zij rondom dezelfde gelijkzijdige vlakken hebben of anders gezegd, staan de stralen vanuit het middelpunt tot de hoekpuntenvan de vlakken, allen “evenwichtig” onder de zelfde hoek en afstand tot elkaar. Na deze reeks aan meest evenwichtige vormen, ligt er een reeks aan vormen vast, waarbij de vlakken 2 verschillende hoeken hebben (ruiten). Daarna een reeks aan vormen waar verschillende, doch regelmatige vlakken aanwezig zijn..enz.  

Hierna groeit de wetmatige uitstraling van het " absolute Niets " uit naar complexere vormen. In de natuur vinden we echter overal nog steeds het beginsel van de beschreven geometrie, de vaste wetmatigheid, de kenmerken van het niets, terug. Nergens is er een onsamenhangende, willekeurige structuur. Altijd vinden we het wetmatige principe terug en daarmee dus ook binnen ons eigen fysieke lichaam (mannelijk-vrouwelijk), geest (onderscheid-samenhang), baan van de planeten om de centrale zon (astrologie) enz. enz. Opmerkelijk doch niet verwonderlijk zijn hiertoe de posities van de piramides en de enegie-lijnen (Ley-lijnen) over het aardoppervlak, die een dodecaëder en icosaëder vormen. Zie afbeelding.

 

In de kern van de uiterlijke verscheidenheid blijft altijd de waarheid / je ware zelf, het centrum van de stralen. We zouden dit de eeuwige ziel (authentieke kind / het leven als zodanig ) of het gebied van de Quantum mechanica ( free energy)  kunnen noemen. Dat is wat je absoluut Bent. Ons huidige persoonlijke leven met alles er op, aan en omheen, is wat we nu “tijdelijk” Hebben. Velen die op basis van het ego leven, draaien het juist om. Zij stellen “ik Ben dit stoffelijke lichaam met deze (machts of onmachts) positie in wereld, en Heb ergens een ziel”.

 

In deze merendeels chaotische ego-wereld is het bijzonder als we iemand ontmoeten die (via oogcontact te zien) hetzelfde bewustzijn heeft als jij. Het algemene bewustzijn van deze mensheid is ahw. “troebel” door vervormde identificaties. Het is niet helder waardoor men een slecht onderscheidingsvermogen heeft, en daarmee de vaste, strakke natuurwetten niet van het speelse, vrije leven kan onderscheiden. De geest raakt “verstard” enerzijds en “losbandig” anderzijds. 

       Van nature hebben we overlevings-mechanisme vanuit ons fysieke bestaan, voor noodsituaties. Het beschermt aanvankelijk het fijngevoelige, authentieke, innerlijk kind, en funcioneert dus als een soort “bewaker”. Heeft de overstuurde ego-bewaker dan nu "macht" over het authentieke kind en wordt het pure kind dan dus gevangen gehouden ? Een hond die eenzijdig / langdurig de omgeving moet bewaken, ziet uiteindelijk in elke vreemde persoon een gevaar.

 

Door alle eeuwen heen heeft de mens geleerd om een schijnpersoon te spelen, zodat hij niet echt geraakt kan worden en snel tot voordelige manipulatie kan overschakelen. Hiermee sluit hij zich dan ook steeds verder af van de voeding ( intuïtie, liefde, vertrouwen, enz.) vanuit zijn zielewezen. Uiteindelijk ontstaat er een kloof en paraciteerd hij alleen nog op hen, die wel nog levendig contact hebben met hun voedende ziel. 

 

Kijken we naar een blokje van het mineraal “Pyriet”, dan denken velen dat de mens dit blokje zo geslepen heeft, maar nee, de absolute wetmatigheid heeft zich hier ongehinderd geprojecteerd. In de gehele natuur kijkend, zien we overal dit spel van wetmatigheid en de vrije, levendige kracht tot “uitstralen” terug. Feitelijk zijn de kenmerken van het “niets” (absolute waarheid / evenwicht / uitstraling enz. ) nooit weg en manifesteerd zich altijd door de materie heen. De absolute waarheid was nooit weg maar staat nog steeds direct voor je neus, ongeacht of we druk bezig zijn met bewaken / ego-macht / defentie / indekken / denkwerk / zorgen enz.

 

        Onder het atomaire, stoffelijke niveau komen we in de "werkelijkheid" van de Quantum mechanica, waar de wetmatigheid zich op een extremere manier openbaart. Quantum deeltjes reageren bv. zonder test-opstelling anders dan mét een test-opstelling. De deeltjes zijn onafhankelijk van elkaar en synchroon verbonden met elkaar, tegelijkertijd. Vaste wet en vrije stroming, op een meer absoluut niveau. De stoffelijke persoon die geheel zijn/haar ziel leeft en daarmee o.a. ware liefde en innerlijk weten kent, is zich bewust van zuivere verbondenheid versus vrijheid. Dit staat los van de levenslessen – ervaringen, die een persoon ( vanuit het karmische verleden) moet of mag doorlopen. ( karma is de wet [niets] van evenwicht in daden naar buitentoe en weer terug ontvangen). De mens krijgt speling, tijd, ruimte en middelen, om zijn daden weer in evenwicht te brengen, zoals alles in de natuur naar een evenwichtige toestand beweegd.

     

Nog een overeenkomst tussen het zielen-bestaan en de Quantum mechanica is het gegeven dat: als twee Quantum deeltjes (waar alle materie uit opgebouwd is) aan elkaar gelinkt zijn, dat dan als 1 deeltje linksom gaat draaien, het andere deeltje meteen rechtsom gaat draaien, ongeacht de afstand tussen beiden. Ruimte en tijd bestaat blijkbaar niet echt. Hetzelfde zien we tussen 2 aan elkaar gelinkte zielen en hun telepathische contact. Ook hier maakt de afstand en tijd niets uit. Oftewel bij echt / waarachtig contact, geldt er geen relatieve hindernis (tijd, ruimte, stoffelijke wereld) want alles komt tijdloos uit absoute waarheid voort. "Het ware is en was er altijd. Dus ook al als je het zoekt, waardoor de zoekende mens het nooit kan vinden".

           Binnen de relatieve wereld waar mensen op basis van een schijnpersoon leven, bestaat er een zgn. grijs gebied, een geloof, twijfel, fixies, veronderstellingen enz. In het absolute bestaat dit niet, maar geldt een duidelijk wel of niet, waarachtig of schijn, in je centrum of eruit. Logisch, Echt kan alleen echt zijn als het echt is. 99% waarheid is geen waarheid. Sommige mensen hebben een sterke band met het gebied "onder" het zichtbaar / stoffelijke. Het zgn, paranormale, waar eveneens de wetmatigheid ( net als bij quantum deeltjes) anders verloopt.  Bij velen onstaat echter een kloof tussen hun ware innerlijk en de uiterlijke wereld, die in deze tijd steeds duidelijker elkaars tegengestelden zijn. Je bevatten met de strakke geometrie, laat echter zien dat er onomkeerbare wetten, openlijk zichbaar zijn, in deze relatieve wereld en daarmee een brug geslagen kan worden tussen het innerlijk en uiterlijk.

 

Hoe we het gebied van wat Is, het absolute, kunnen gaan beseffen, zonder het met beperkte, menselijke woorden proberen in te dammen, is geometrie. Een tetraëder, kubus enz. is wat het is, en niets anders is op deze structuur te verzinnen. Het principe van "haaksheid" bv. kunnen we niet op een andere manier interpreteren, met of zonder een stoffelijk of geestelijk bestaan. Niet op deze planeet en nergens in het universum. Voor de ego-mens en zijn vele oppervlakkige praatjes, is het moeilijk te accepteren dat de wetten, ( zoals zichtbaar via geometrie) , 100% vast liggen en niets aan veranderd kan worden.

Zodra we deze vastigheid (incl. karmische natuurwetten) willen accepteren, kunnen we ook het wonderlijke van het vrije leven in elke seconde ervaren. 

 

Naast alle onveranderlijke wetmatigheid, met yin-yang voorop, is er nog een tijdsaspect. Een "Vadertjetijd" die ahw. bepaald wanneer en hoelang iemand zijn wetmatige karma voor zijn / haar kiezen krijgt. Ook al heb je een helder / integer bewustzijn en leer je niets nieuws uit jouw wereld , in de stof zitten we dan toch nog een bepaalde tijd vast-geketend aan de "onevenwichtigheid van deze verdwaalde ego-wereld", dat we vaak (onwetend) "onrechtvaardig" vinden. ( we weten niet wat we niet weten)  Het is de schommeling tussen accepteren dat de ego-wereld toch een illusie was en eraan ( uiterlijke sensatie) vast blijven houden. De "stroperigheid" van twee delen die langzaam tot eenheid komen. Het komen tot evenwicht tussen de actie van het mannelijke ( wetmatigheid ) om het vrouwelijke te beschermen tegen ego-illusies, en het vrouwelijke (speels)  haar gang laten gaan, zonder bemoeienis van het mannelijke.